Απάντηση στην πρόσκληση συμμετοχής σε προσυνεδριακή συνάντηση ενόψει του Περιφερειακού Αναπτυξιακού Συνεδρίου Βορείου Αιγαίου

Κυρίες, κύριοι,

            Τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η δημόσια εκπαίδευση και οι εκπαιδευτικοί είναι γνωστά σε όλους, τόσο τα γενικότερα όσο και τα τοπικά. Οι περικοπές στη χρηματοδότηση, οι μηδενικοί διορισμοί μόνιμου προσωπικού, οι συγχωνεύσεις σχολείων, η αύξηση του διδακτικού ωραρίου, η δραματική συρρίκνωση του εισοδήματος των εκπαιδευτικών είναι μερικά από αυτά. Αυτά οφείλονται στις πολιτικές που ακολουθούνται τα τελευταία χρόνια από όλες τις κυβερνήσεις και από τη σημερινή. Το εκπαιδευτικό κίνημα και η ΕΛΜΕ Λήμνου και Αγίου Ευστράτιου έχουν συγκεκριμένο αγωνιστικό μέτωπο ενάντια σε αυτές τις πολιτικές. Έχουμε καταθέσει συγκεκριμένα αιτήματα και προτάσεις για την αντιμετώπιση των προβλημάτων, υπάρχει όμως σταθερή άρνηση από τις κυβερνήσεις για την ικανοποίησή τους. Αποκαλυπτική η στάση του υπουργείου και της κυβέρνησης στις πρόσφατες κινητοποιήσεις των εκπαιδευτικών που ζητούσαν μονιμοποίηση των αναπληρωτών και εξίσωση των δικαιωμάτων τους με αυτά των μονίμων: καμιά συγκεκριμένη δέσμευση, αυταρχισμός και καταστολή με τα ΜΑΤ.

Επίσης, τα τελευταία χρόνια διαρκώς υποβάλλουμε το αίτημα να ληφθούν μέτρα ανακούφισης για τις δύσκολες συνθήκες διαβίωσης των αναπληρωτών που υπηρετούν στην περιοχή μας, με επιδότηση ενοικίου και δωρεάν σίτιση. Και σε αυτό το αίτημα υπάρχει διαρκής άρνηση ικανοποίησής του. Συγκεκριμένα, η στέγαση και η σίτιση δεν μπορούν να αποτελούν υποχρέωση των Δήμων όπως ορίζει ο τελευταίος νόμος 4512/2018, ο οποίος εξαίρεσε μάλιστα τους μόνιμους εκπαιδευτικούς, χωρίς την παροχή των αντίστοιχων κονδυλίων. Οι Δήμοι αδυνατούν να ανταποκριθούν στα αιτήματα αυτά. Οι δυσκολίες διαβίωσης αφορούν, επίσης, και τις υποβαθμισμένες παροχές υγείας, όπου οι εκπαιδευτικοί, όπως άλλωστε και οι ντόπιοι κάτοικοι, ζούνε σε συνθήκες διαρκούς ανασφάλειας.

Πρέπει να αναφερθούμε, ακόμα, στο μεγάλο κτιριακό πρόβλημα των σχολείων της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στην πόλη της Μύρινας. Το κεντρικό κτίριο του Γυμνασίου της Μύρινας παραμένει εκτός λειτουργίας μετά το σεισμό του 2014. Καμία εργασία αποκατάστασης δεν έχει πραγματοποιηθεί, παρά τις επίμονες προσπάθειές μας, με αποτέλεσμα οι διαθέσιμες αίθουσες να φιλοξενούν, μετά από διαμόρφωση, δύο τμήματα η κάθε μία εγείροντας ζητήματα ασφάλειας και δυσχεραίνοντας το έργο μαθητών και εκπαιδευτικών. Επίσης στο κεντρικό κτιριακό συγκρότημα της Μύρινας φιλοξενούνται 4 σχολεία με παράλληλη λειτουργία με αποτέλεσμα να μην επαρκούν οι αίθουσες. Βασικό μας αίτημα είναι η δημιουργία καινούργιου σχολικού κτιρίου που θα ανταποκρίνεται στις ανάγκες των μαθητών και των εκπαιδευτικών όλων των σχολείων (Γενικού Λυκείου, Επαγγελματικού Λυκείου, Εσπερινού Γυμνασίου με Λυκειακές τάξεις και ΙΕΚ).

Παρακολουθούμε τα αναπτυξιακά περιφερειακά συνέδρια που διοργανώνονται σε όλες τις περιφέρειες αυτόν τον καιρό. Σε κανένα από αυτά δεν υπήρξε κάποια δέσμευση για πραγματική έξοδο από τα μνημόνια όπως επιχειρηματολογεί η κυβέρνηση. Η δίκαιη ανάπτυξη που υπόσχεται αφορά την κερδοφορία των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων και του κεφαλαίου. Οι μνημονιακοί νόμοι θα παραμείνουν και θα εξακολουθούν να κάνουν δύσκολη τη ζωή της συντριπτικής πλειοψηφίας του λαού. Σε αυτήν την κατεύθυνση θα κινηθεί προφανώς και το περιφερειακό αναπτυξιακό συνέδριο Βόρειου Αιγαίου. Επομένως, δε θα εξυπηρετούσε σε τίποτα τα συμφέροντα του εκπαιδευτικού κόσμου η συμμετοχή μας σε συναντήσεις που αποσκοπούν στην προετοιμασία του συνεδρίου. Η εμπειρία του εκπαιδευτικού κινήματος από τη συμμετοχή του σε προσχηματικούς διαλόγους μόνο αρνητική μπορεί να χαρακτηριστεί. Τρανή απόδειξη, άλλωστε, του πώς αντιλαμβάνεται η κυβέρνηση το διάλογο είναι η απαγόρευση εισόδου (αν και είχαν προσκληθεί!) στο πρόσφατο αναπτυξιακό συνέδριο της Θεσσαλονίκης των εκλεγμένων εκπροσώπων των τοπικών εκπαιδευτικών σωματείων και φοιτητικών συλλόγων, κατά τη διάρκεια της ομιλίας του Κ. Γαβρόγλου. Τα συνέδριά τους είναι σαν την “ανάπτυξή” τους: χωράνε μόνο τους ίδιους και τους χειροκροτητές τους, αφήνοντας έξω την κοινωνία και τις ανάγκες της.

Αντί να διοργανώνει συνέδρια για το θεαθήναι, η κυβέρνηση οφείλει να τοποθετηθεί στα ξεκάθαρα αιτήματα των εκπαιδευτικών:

  • Θα υπάρξει ανάκτηση των απωλειών μας;
  • Θα μονιμοποιηθούν άμεσα οι αναπληρωτές;
  • Θα καταργηθεί ο αντιασφαλιστικός νόμος που ανεβάζει στα ύψη τα όρια συνταξιοδότησης;
  • Θα επανέλθουν οι αποδοχές μας στα προ κρίσης επίπεδα;
  • Θα επανέλθει το διδακτικό ωράριό μας στα προ του 2013 δεδομένα;
  • Θα ληφθούν μέτρα ανακούφισης για τη διαβίωση των εκπαιδευτικών;
  • Θα εξισωθούν τα δικαιώματα των αναπληρωτών με αυτά των μονίμων;

Αντιλαμβάνεστε ότι, όσο η πολιτική των κυβερνήσεων δεν απαντά θετικά σε αυτά τα δίκαια αιτήματά μας, η θέση μας θα είναι απέναντι και ενάντια σε αυτήν την πολιτική.

Κλείνοντας, θα θέλαμε να επισημάνουμε ότι, πέρα και πάνω από κάθε εκπαιδευτικό πρόβλημα και κάθε εργασιακή μας διεκδίκηση, καταδικάζουμε απερίφραστα τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και επεμβάσεις που γεννούν την προσφυγιά, και κάθε εμπλοκή της χώρας μας σε αυτά. Ας μην ξεχνάμε ότι αρκετά νησιά της περιοχής μας έχουν μετατραπεί σε χώρους εγκλωβισμού προσφύγων και μεταναστών. Απαιτούμε ανθρώπινες  συνθήκες διαβίωσης για  όσο  διάστημα  μένουν  στα  νησιά  και  στη  χώρα  μας, καθώς και ειδικά μέτρα στήριξης της εκπαίδευσης των προσφύγων και μεταναστών.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *